Στην υγειά αυτών που έφυγαν!

Μια κούπα ζεστός καφές και ένα μελομακάρονο ήταν η αφορμή για να σκεφτώ τον χειρότερο εφιάλτη των εορταστικών ημερών, τόσο για μένα όσο και για αρκετούς ανθρώπους: την απώλεια. Τον δυνατό πόνο που προκαλεί και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το ευχάριστο κλίμα των ημερών.

Να διευκρινίσω αρχικά πως δεν είμαι από κείνους που θεωρούν πως τα Χριστούγεννα θα "πρέπει" να είμαστε ευτυχισμένοι και με το πάτημα ενός κουμπιού να ξεχνάμε όλα όσα μας βασανίζουν, όχι, όχι κάθε άλλο. Ωστόσο, δεν είναι και καλό να πέφτουμε στην παγίδα της θλίψης και της άσχημης διάθεσης, που σε πολλούς από εμάς μπορεί να προκαλεί αυτή η -επιβαλλόμενη- χαρά.

Θα ήθελα να μιλήσω όχι μόνο για ανθρώπους που έφυγαν από τη ζωή αφήνοντάς μας να θρηνούμε για χρόνια την απώλειά τους, αλλά και για τους φίλους, εραστές, συγγενείς, που επένδυσες επάνω τους κομμάτια της καρδιάς σου και εκείνοι για τους δικούς τους λόγους αποφάσισαν πως δεν ήταν αρκετά για να τους κρατήσουν κοντά σου.

Όλοι αυτοί που συμπάθησες, αγάπησες, θύμωσες μαζί τους όταν έφυγαν και τελικά σου άφησαν μια μεγάλη πληγή, η οποία με κάποιο μαγικό τρόπο όταν φτάνουν τα Χριστούγεννα ξεκινά να αιμορραγεί.

Αυτό που θα πρότεινα γι’ αυτές τις γιορτές, είναι να μην τους σκεφτείς με θλίψη και στεναχώρια.

Να σκέφτεσαι πως η φίλη σου που έφυγε από τη ζωή νωρίς, θα ζει για πάντα μέσα από τις αναμνήσεις που απλόχερα σου χάρισε.

Να σκέφτεσαι πως θα ήθελε να είσαι καλά και να μην την αναπολείς με θλίψη, αλλά να θυμάσαι το μεγάλο της χαμόγελο και να κρατάς ζεστές τις αναμνήσεις μέσα σου.

Να σκέφτεσαι πως ο εραστής που τελικά δεν μπόρεσε να είναι δικός σου για πάντα- σε αγάπησε όντως, παρόλο που ορισμένες φορές δεν είχε τον κατάλληλο τρόπο να σου το δείξει. Πάψε να τον κατηγορείς ή να στεναχωριέσαι για εκείνον, θυμήσου όλα τα όμορφα συναισθήματα που μοιραστήκατε τις γιορτινές ημέρες και μη μελαγχολείς που δεν είστε πλέον μαζί.

Θυμήσου πως όλα αυτά που έζησες κανείς δεν μπορεί να στα πάρει, δεν μπορούν να φύγουν αυτά...

Αυτές τις γιορτές, σήκωσε το ποτήρι και πιες για όσους πήρε ο χρόνος νωρίτερα για όσους κουράστηκαν, βαρέθηκαν ή φοβήθηκαν και δεν έμειναν. Σήκωσε το ποτήρι να πιούμε μαζί για τους πολυαγαπημένους που τους βάρυναν πολλά και τους χαρήκαμε μόνο για λίγο, για εκείνους που δεν αντέχαμε ούτε την ιδέα τού να φύγουν κι όμως κάτι τους πήρε και δεν θα τους ξαναδούμε ποτέ.

Φίλε μου, να θυμάσαι πως κανείς δεν χάνεται όσο υπάρχει μέσα σου η σκέψη του, γιατί «ό,τι μας έπλασε και μας άλλαξε, θα ζει για πάντα μέσα μας».

Κράτα ζεστές τις αναμνήσεις μέσα σου και κάπου-κάπου επέτρεψε στον εαυτό σου να τις φέρει πάλι στο νου, σαν μια όμορφη θύμηση. Άφησε την μελωδία αγαπημένου τραγουδιού να σου θυμίσει έναν έρωτα, τη μυρωδιά φαγητού, μια όμορφη οικογενειακή στιγμή, τη γεύση ενός ποτού, να σου θυμίσουν έναν αγαπημένο φίλο.

Αυτές οι αναμνήσεις είναι ο πολύτιμος θησαυρός μας. Αυτές μας κάνουν...βασιλιάδες!

Eyedoll.gr