 |
| Κλαίρη Ψυλλινάκη - Μαγούλη |
Ξυπνάς μέσα στη νύχτα… Στριφογυρίζεις ….Δεν μπορείς να
κοιμηθείς….. Μα τι ώρα έχει πάει; Είναι 4.00……Και εσύ συνεχίζεις να
στριφογυρίζεις……
Τα μάτια σου κόκκινα,
ξενυχτισμένα, πρησμένα, με μαύρους κύκλους……. Πως θα εμφανιστείς έτσι στον
αγιασμό του σχολείου σου;;; Γιατί πέρα από μάνα είσαι και εκπαιδευτικός…. Και
σήμερα αρχίζεις και εσύ……. Και ο πατέρας δίπλα κοιμάται…… Ήσυχος,
ανέμελος….. Μα τόσο αναίσθητος πια;;;;;
Δεν τον επηρέασε καθόλου σκέφτεσαι;;;; Μα παραείναι σοβαρό αυτό που συμβαίνει
στην οικογένεια….
Το παιδί ξεκινάει προνήπιο……. Δεν τον ενδιαφέρει;; Δεν αγωνιά;;; Πως μπορεί
και κοιμάται θεέ μου;;;;
Είναι αυτή η αγωνία που σε κυριεύει….. Κάθε αρχή σου
δημιουργεί ποικίλα συναισθήματα…. Μαζί
με όλα αυτά και αγωνία…… Και είσαι και εκπαιδευτικός….. Πόσες και πόσες φορές δεν συμβούλεψες τους
γονείς σε ενημερώσεις στο σχολείο να μην
αγχώνονται;;;; Και τώρα εσύ.... «Δάσκαλε που δίδασκες….»
Καλή
αρχή…. Σε σένα που μεγάλωσες….. Που θα πας προνήπιο πια…
Είναι η αρχή
ενός ταξιδιού γεμάτου εμπειρίες και ευχάριστες στιγμές.
Το σχολείο
είναι μια μικρογραφία της ζωής. Η απόκτηση γνώσεων είναι πολύ σπουδαία υπόθεση.
Τίποτα δεν χαρίζεται σε αυτή τη ζωή. Με κόπους και θυσίες θα βελτιωθείς, επειδή
θα μορφώνεσαι, επειδή θα μαθαίνεις.
Βάλε στόχους
και ακολούθησε τους. Βρες τι θέλεις να κάνεις και κάνε το. Τα όνειρα σου να τα
κάνεις πραγματικότητα.
Πρώτη μέρα
στο σχολείο λοιπόν. Πρώτη μέρα μιας πορείας που θα κρατήσει πολλά χρόνια. Ένα
ταξίδι ξεκινά. Καλό ταξίδι να έχουμε μαζί μικρέ…..
Κάθε νέα αρχή δημιουργεί
συναισθήματα ενθουσιασμού, περιέργειας, αναστάτωσης, χαράς, αλλά και αγωνίας.
Αυτή η αγωνία μπορεί να μειωθεί αν καταλάβουμε
εμείς οι γονείς ότι δεν είμαστε μόνοι στον αγώνα για τη μόρφωση των
παιδιών μας…
Aς χαλαρώσουμε……. Αρχίζοντας το σχολείο- νηπιαγωγείο οι
γονείς έχουμε έναν πολύτιμο σύμμαχο,
που μοιράζεται τις ίδιες αγωνίες, έχει τις ίδιες προσδοκίες, τους ίδιους
στόχους με εκείνους : τον εκπαιδευτικό
του παιδιού τους. Οι γονείς πρέπει να καταλάβουν και να δεχτούν αυτό το
ρόλο. Ο δάσκαλος είναι σύμμαχος στη μόρφωση των παιδιών τους…. Δεν είναι ούτε
αντίπαλος ούτε αντίζηλος.
Δασκάλα ή
νηπιαγωγός, δεν έχει μεγάλη σημασία, μπαίνει ξαφνικά στη ζωή του μικρού μας πρίγκιπα ή πριγκίπισσας, αλλά και τη δική μας και… την αναστατώνει! Πώς μπορεί να νιώθει η
κάθε μαμά για τη δασκάλα του παιδιού της και πώς την αντιμετωπίζει;
Όπως και να
νιώθουμε εμείς οι μαμάδες η θέση της δασκάλας- νηπιαγωγού πρέπει να είναι μία:
Ενός
πολύτιμου συμμάχου στην ανατροφή του παιδιού. Άλλωστε, ενδιαφέρεται για το καλό
του και έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κομμάτι της αγωγής του και των γνώσεων
που πρέπει να αποκτήσει. Ίσως και το μικρό μας αγγελούδι να έχει λίγο
διαφορετική συμπεριφορά μέσα σε μία ομάδα, από ό,τι στο σπίτι. Και δεν είναι
πια τόσο τρομερό να την αγαπάει και να την ακούει τόσο πολύ, αφού αυτό θα
βοηθήσει το έργο της περισσότερο, προς όφελος του παιδιού. Εντάξει, πάντα εμείς
θα είμαστε η μαμά του, ο πιο αγαπημένος
του άνθρωπος και η σταθερή του αξία, αλλά
ο χώρος στην καρδιά του μικρού μας είναι
τόσο μεγάλος, ώστε να χωρέσουν αρκετοί άνθρωποι ακόμη…
Έχοντας εμπιστοσύνη στο παιδί μας, στον εαυτό
μας και στον εκπαιδευτικό , όλοι μαζί θα
έχουμε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα!
Καλή αρχή
στο πρωτάκι….. Στο πρωτάκι του νηπιαγωγείου, του σχολείου, του Γυμνασίου, του
Λυκείου, του Πανεπιστημίου….. Καλή αρχή μαθητή, καλή αρχή φοιτητή. Καλή αρχή
όμως και στους γονείς, καλή αρχή στους εκπαιδευτικούς.
ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΣΕ
ΣΕΝΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου