Αν περπατάτε αργά το
βράδυ στα στενά της παλιάς πόλης, και πετύχετε κάμποσες θηλυκές, ντυμένες άλλες
με σκισμένα τζιν και κασκόλ με νεκροκεφαλάκια, άλλες με ολσταράκια και καμιά
πενηνταριά σκουλαρίκια στη μούρη, άλλες με το τελευταίο ποίημα της Κικής
Δημουλά τυπωμένο σε φανελάκι 100% cotton, κι άλλες με μπερέ του Τσε, δείγμα
μιας ψαγμένης εικαστικής ενδυματολογικής άποψης, μην κάνετε δεύτερες σκέψεις.
Έχετε πέσει πάνω σε μπλόκο από κουλτουριάρες γκόμενες (τουλάχιστον αυτές έτσι
νομίζουν), έτοιμες να μπουν να διασκεδάσουν στη βραδιά ποίησης που
διοργανώνεται στο κέντρο εικαστικών τεχνών και πολιτισμού στην απέναντι γωνία.
Λένε ότι ψαγμένος
είναι κάποιος που πάει λίγο πιο κει από το προφανές, που βλέπει λίγο πιο πίσω
από το δάκτυλο του. Που κάνει μια κάποια διερεύνηση εκείνων που βλέπει και
ακούει και που δεν πάει όπου φυσάει ο άνεμος, αλλά όπου φυσάει ο δικός του
άνεμος.
Όροι όπως «ψαγμένη»,
«κουλτουρέ», «σοφιστικέ», είναι άκρως παρακινδυνευμένοι και
υπερχρησιμοποιημένοι. Πολλοί τους δοκιμάζουν, λίγοι τους πετυχαίνουν. Κι αυτό
γιατί μια γκόμενα δε γίνεται κατ’ ανάγκη κουλτουρέ επειδή μπορεί να μη διαβάζει
Άρλεκιν αλλά Καρυωτάκη, ούτε επειδή βολτάρει τα βράδια στην Ακρόπολη για να δει
το φεγγάρι, αλλά κι ούτε επειδή συχνάζει στην Αριστοτέλους τα καλοκαίρια, σε
φεστιβάλ με ταινίες μικρού μήκους.
Χωρίς να
απορρίπτονται τα συγκεκριμένα χόμπι και οι πιο πάνω προτιμήσεις, υπάρχει
πιθανότητα, κουλτουρέ και ψαγμένη να είναι και μια γκόμενα από άλλο
δειγματολόγιο. Κουλτουρέ μπορεί να είναι και η λογίστρια της Εθνικής τραπέζης
που τρελαίνεται με τη δουλειά και τη γόβα της, τα απογεύματα ψωνίζει από τα
H&M και τη λαϊκή, και τα καλοκαίρια γυρνάει τον κόσμο για να δει το μάτι
της κάτι καινούργιο. Το ψαγμένο, το πραγματικά ψαγμένο, κι όχι το
ψευτο-κουλτουρέ, δεν αποτυπώνεται εξωτερικά ή εσωτερικά με ένα και μόνο στάνταρ
τρόπο. Το αληθινά ψαγμένο έχει διάφορες
μορφές κι είναι κατ’ εξοχήν φανατικός οπαδός της ελεύθερης έκφρασης και της
διαφορετικότητας.
Η γυαλαμπούκα η
τετράγωνη, ας πούμε, θα έλεγε κανείς πως είναι σήμα κατατεθέν της ψαγμενίλας,
σαν το φωσφορίζον το γιλέκο για τους αστυνομικούς και όσους κάνουν τζόγκινγκ τα
βράδια. Μια δεύτερη σκέψη κι ένα βιβλίο παραπάνω, ενδεχομένως, να κρύβονται
πίσω από τα ματογυάλια της γκόμενας, αλλά και πάλι. Σε μερικές περιπτώσεις,
μπορεί οι τρέντι διόπτρες να είναι και απλώς το απόλυτο αξεσουάρ για μια
γυναίκα.
Μη ψάχνετε για σημεία
αναφοράς και συγκεκριμένα στοιχεία που ξεχωρίζουν μια χαζογκόμενα από μια
γκόμενα ψαγμένη. Απλά αφήστε τις κεραίες και τα αγκίστρια σας ανοικτά, κι άμα
μυριστείτε κάτι που για τα δικά σας γούστα μοιάζει να είναι ενδιαφέρον, τότε
ψάξτε το! Η γνήσια ψαγμένη γκόμενα είναι εκείνη που άμα κάτσεις μαζί της και
της πιάσεις την κουβέντα, είτε σε κέντρο εικαστικών τεχνών είτε στην Πάολα και
τον Παντελίδη, σε κάνει να καταλήγεις να αναθεωρείς κάποιες από τις σκέψεις που
μέχρι πιο πριν νόμιζες πως είχες βάλει σε τάξη. Είναι εκείνη που είτε βάφει τη
ρίζα ξανθιά είτε μαύρη, είτε κρατάει ροζ τσαντούλα παραμάσχαλα είτε backpack
της εκδρομής, κάθεται ώρες μαζί σου και μπορεί να σε τσιγκλήσει και να σε
ανάψει με τις κουβέντες και τα λόγια της. Μπορεί να σου μάθει και κάτι
καινούργιο που δεν ήξερες και που ήταν καλό που το έμαθες. Να σε κάνει να
νιώσεις πως αυτό το μεταξύ σας έχει κάτι ξεχωριστό, που πηγάζει από τη δική της
διαφορετικότητα. Μια διαφορετικότητα που πέτυχε να έχει, ακριβώς επειδή πάει
καιρός τώρα που ψαχούλεψε το μέσα της και έκτοτε κοιτάει να κάνει και να λέει
αυτά που πραγματικά γουστάρει. Αυτή είναι κουλτουριάρα γκόμενα. Που είτε
ανάσκελα, είτε μπρούμυτα, είτε καθιστά, καταφέρνει να σε κάνει να σκας κάτι
χαμόγελα, και να περνάς κάτι γαμάτα βράδια, που να λες «σαν κι αυτά, να ‘ταν κι
άλλα».
http://www.pillowfights.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου