Ένα μικρό χωριό αντιστέκεται…

Οι ιστορίες των René Goscinny και Albert Uderzo ξεκινούν κάπως έτσι: Βρισκόμαστε στο 50 π.Χ. Όλη η Γαλατία βρίσκεται υπό ρωμαϊκή κατοχή εκτός από ένα χωριό ανυπόταχτων Γαλατών, το οποίο αντιστέκεται ακόμη και θα αντιστέκεται για πάντα στους εισβολείς.

Η δικιά μας ιστορία συνεχίζεται αλλιώς: Βρισκόμαστε στην Ελλάδα το 2014 μ.Χ. Όλη η χώρα βρίσκεται (ας το πούμε ευγενικά) υπό διεθνή επιτροπεία. Εκτός από ένα χωριό ανυπόταχτων πολιτικών, το οποίο αντιστέκεται ακόμη -και θα αντιστέκεται για πάντα.

Το όνομα του χωριού;

Βουλή των Ελλήνων, γνωστή και ως ο Ναός της Δημοκρατίας. Πώς και πού αντιστέκεται το ελληνικό Κοινοβούλιο; Μα, αντιστέκεται απέναντι στους νόμους που το ίδιο ψηφίζει. Οι οποίοι ισχύουν για όλους τους άλλους -ή απλώς εφαρμόζονται σε όλους τους άλλους.

Θυμηθείτε:

-Ενιαία αρχή πληρωμών (ΕΑΠ). Συνεστήθη (με νόμο που ψήφισε το ελληνικό Κοινοβούλιο), στα χρόνια της τρόικας, προκειμένου όλες οι δαπάνες μισθοδοσίας που βαρύνουν το ελληνικό Δημόσιο να ελέγχονται κεντρικά, και να γνωρίζει επιτέλους το δημόσιο ποιον και τι πληρώνει κάθε μήνα. Από την υπηρεσία αυτή πληρώνονται όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί, ακόμα και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αλλά, οι βουλευτές και οι υπάλληλοι της Βουλής δεν πληρώνονται από την ΕΑΠ. Όπως φαίνεται, υπάρχει σθεναρή αντίσταση στην ένταξη της μισθοδοσίας της Βουλής στην ΕΑΠ. Γιατί; Κανείς, εκτός ίσως από τους ιδίους, δεν γνωρίζει. Όμως, 10 εκατομμύρια βουβοί πολίτες θα ήταν τόσο πολύ ευγνώμονες να μάθουν κι αυτοί.

-Έλεγχος δαπανών. Κάθε δημόσια δαπάνη υπόκειται σε έλεγχο από το αρμόδιο υπουργείο Οικονομικών. Προς αυτό το σκοπό έχουν συσταθεί (παλαιόθεν, πολύ παλαιόθεν) οι λεγόμενες Υπηρεσίες Δημοσιονομικού Ελέγχου (ΥΔΕ). Σε κάθε υπουργείο και σε κάθε Περιφέρεια λειτουργεί μια ΥΔΕ που ελέγχει και εγκρίνει τις νόμιμες δαπάνες. Εσχάτως, υποθέτουμε υπό την πίεση των ξένων δανειστών, συνεστήθη μια ΥΔΕ με αρμοδιότητα τον έλεγχο των δαπανών της Βουλής. Ωστόσο, η υπηρεσία αυτή φαίνεται να υπάρχει μόνο στα χαρτιά –με αποτέλεσμα οι δαπάνες για μπουκαλάκια νερού στο Κοινοβούλιο να «ξεφεύγουν», ενίοτε, στα αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ, όπως μάθαμε προσφάτως.

-Και μιλώντας για δημοσιοποίηση δαπανών: Από την πρωθυπουργία Γιώργου Παπανδρέου είχε δημιουργηθεί ένας ενιαίος, για όλο το δημόσιο, ιστοχώρος, η «Διαύγεια». Εκεί δημοσιεύονται υποχρεωτικά όλες οι αποφάσεις όλων των δημόσιων φορέων, εφόσον προκαλούν δαπάνες στον δημόσιο Προϋπολογισμό. Στη «Διαύγεια» δεν δημοσιεύονται οι δαπάνες της Βουλής - δοθέντος ότι αυτή έχει τον δικό της προϋπολογισμό (είπαμε, δεν είναι υποταγμένη). Εσχάτως, όμως, ο πρόεδρος της Βουλής αποφάσισε ότι καλό θα ήταν να εναρμονιστεί και η Βουλή με την διαφάνεια που διέπει τους υπόλοιπους δημόσιους φορείς. Περιέργως, αντί να αποστέλλει στη «Διαύγεια» τις αποφάσεις που προκαλούν δαπάνη, δημιούργησε την «Διαφάνεια», στον ιστοχώρο της Βουλής. Το κόστος δημιουργίας εξαρχής μιας ιστοσελίδας, ενώ ήδη υπήρχε η «Διαύγεια» και εξυπηρετούσε όλο τον δημόσιο τομέα, δεν φαίνεται να απασχόλησε κανέναν. Και γιατί να απασχολήσει; Η Βουλή έχει δικό της, με δικά μας λεφτά, προϋπολογισμό. Άραγε, η ιστοσελίδα αυτή θα ακολουθήσει στα χνάρια της ιστοσελίδας δημοσίευσης των «πόθεν έσχες» των βουλευτών, με την …περίτεχνη αδυναμία στην αναζήτηση, αποθήκευση και σύγκριση στοιχείων;

Κοινός παρονομαστής των παραπάνω:

-Η δυσάρεστη προσπάθεια διαφοροποίησης και εξαίρεσης του ελληνικού Κοινοβουλίου από όσα προβλέπουν οι νόμοι που αυτό ψηφίζει για την (υπόλοιπη) ελληνική Δημοκρατία. Που οδηγεί στην οργή των αγανακτισμένων και τους βουλευτές στην πλήρη αποξένωση από την κοινωνία.

-Η θλιβερή υστέρηση εφαρμογής στη Βουλή των νόμων περί διαφάνειας - που η ίδια αποφασίζει να εφαρμόζονται στην (υπόλοιπη) ελληνική Δημοκρατία.

Στο δικό μας χωριό, δεν χρειάζεται να στείλει κανείς τον Φούλιους Ζιζάνιους να το διαλύσει. Θα τα καταφέρει μια χαρά κι από μόνο του.

http://www.protagon.gr