Ωραίο το παραμύθι με τον δάκο, αλλά δεν έχει δράκο...

*Γράφει ο Παναγιώτης Κωστούλας

Αυτό που δεν έχουν καταλάβει όλοι αυτοί που επιτίθενται στους 58, είτε στην πρωτοβουλία γενικά, είτε (δυστυχώς) και σε προσωπικό επίπεδο είναι ότι στην πολιτική υπάρχουν φορές που οι επιθέσεις ισχυροποιούν και δυναμώνουν το αντικείμενό τους. Σίγουρα πάντως το διαφημίζουν (ακόμα και η αρνητική διαφήμιση παραμένει διαφήμιση) και το φέρνουν στο κέντρο της πολιτικής επικαιρότητας.

Ποιοι είναι αλήθεια ακριβώς αυτοί που επιτίθενται και θα πυκνώσουν με μαθηματική βεβαιότητα τις επιθέσεις τους όσο προχωρούν οι διεργασίες;

Πρώτα από όλα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και τα περίχωρά του. Η αλήθεια είναι ότι χαμένοι μέσα στα άλυτα προβλήματά τους μεταξύ ευρώ και δραχμής δεν το 'χουν πάρει ακόμα χαμπάρι, αλλά όσο δυναμώνουν οι διεργασίες θα ξυπνήσουν. Η ρητορική τους προβλέψιμη: "οι 58 εκπροσωπούν το σημιτικό ΠΑΣΟΚ". Εντάξει, το να σου απευθύνει αυτή την "κατηγορία" το κόμμα που (πλέον) εκπροσωπεί το τσοχατζοπουλικό ΠΑΣΟΚ μάλλον είναι κομπλιμέντο.

Έπειτα είναι οι φανατικοί ΓΑΠικοί. Αυτοί είναι απέναντι από κεκτημένη ταχύτητα. Κίνηση που εγκρίνει ο Βενιζέλος είναι εκ προοιμίου για το πυρ το εξώτερον. Αν διαφωνούσε ο Βενιζέλος, όλοι αυτοί θα ήταν με τα λάβαρα αναφανδόν υπέρ των 58. Ορισμένοι μάλιστα σαλιαρίζουν με ΣΥΡΙΖΑ, οπότε που να ψάχνουμε τώρα ψυχολόγους... Τώρα βέβαια εδώ που τα λέμε το να επιτίθεται ο Καρχιμάκης, ο Τζουμάκας κι ο Παναγιωτακόπουλος στον Δοξιάδη, τον Αλιβιζάτο και τον Παγουλάτο το λες και θείο δώρο!

Τρίτον, είναι οι φιλελεύθεροι. Αυτοί έχουν οχυρωθεί πίσω από τη λέξη "κεντροαριστερά". Τους βολεύει ιδιαίτερα ο όρος για να χτίζουν διαχωριστικά τείχη με σκοπό τι αλήθεια; Να κατέβουν ξανά αυτόνομοι και να λάβουν 1%. Μπράβο! Από ό,τι φαίνεται ο Τζήμερος είναι προτιμότερος για συνεργασία από τους 58. Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι, δεν αφορά σε όλους αυτό. Υπάρχουν άνθρωποι του φιλελεύθερου χώρου που επιθυμούν διάλογο και έχω την αίσθηση ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει από την άλλη πλευρά όλα όσα μπορούσαν να γίνουν για να προσέλθουν οι άνθρωποι αυτοί στο διάλογο.

Τέλος, είναι οι κυρφωτικοί. Δεν μ' αρέσουν οι 58, αλλά μ' αρέσει ο Λοβερδος κι ο Καστανίδης, δεν συνεργάζομαι με το ΠΑΣΟΚ γιατί συνεργάζεται με τη ΝΔ που συνεργαζόμουν μέχρι πρότινος κι εγώ, αλλά δεν θέλω το ΠΑΣΟΚ που κακώς συνεργάζεται με τη ΝΔ να ρίξει την κυβέρνηση στην οποία είμαι αντίθετος.. Μύλος...

Ποιες είναι οι κατηγορίες που εκτοξεύουν εναντίον των 58;

α) Είναι σημιτικοί και στοχεύουν να αναστήσουν το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ! Καλό ε; Από πότε αλήθεια έχουν σχέση με το εκσυγχρονιστικο ΠΑΣΟΚ ο Σταυρος Λιβαδάς (στέλεχος της ΔΗΜΑΡ), η Σώτη Τριανταφύλλου (που εξέφρασε και τη δυσφορία της μετά την δήλωση στήριξης Σημίτη!) ή ο Δημήτρης Σκάλκος, πρώην επιφανές στέλεχος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας; Ενδεικτικά φυσικά τα ονόματα.

β) Είναι μνημονιακοί! Αυτή η κατηγορία προέρχεται βασικά από τους θιασώτες της άποψης "μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή", όπως εκφράστηκε επισήμως από τον κ. Τσίπρα στη βουλή. Βεβαίως, κατανοώ ότι όταν στερείσαι πολιτικής και προτάσεων σε βολεύουν οι τεχνητές διαιρέσεις και τα ψευτοδιλήμματα για να καλύψεις τη γύμνια σου, κυρίως όταν αυτή εδράζεται στην απελπιστική σου αδυναμία να εκπονήσεις και να προτείνεις ένα ρεαλιστικό, εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης.

γ)Είναι ελιτιστές! Είναι γεγονός ότι οι 58 δεν έχουν υπάρξει ούτε συνδικαλιστάδες της κακιάς ώρας, ούτε ρουσφετάκηδες, ούτε διαχειριστές πελατειακών δικτύων, ούτε καφενόβιοι λαϊκιστές. Είναι όλοι τους άνθρωποι με λαμπρές επιστημονικές περγαμηνές, επιτυχημένοι στην επαγγελματική τους πορεία και οι περισσότεροι εξ αυτών με διεθνή αναγνώριση. Διαλέγετε και παίρνετε αγαπητοί φίλοι.

δ) Είναι φιλοδεξιοί! Αν ήταν φιλοδεξιοί δεν είχαν παρά να γραφτούν στη ΝΔ. Αν είναι φιλοδεξιός ο Γιάννης Βούλγαρης, ιστορικό στέλεχος των Ρηγάδων, ο Γεράσιμος Γεωργάτος, επιφανές στέλεχος της ΔΗΜΑΡ, ο Πέτρος Μάρκαρης, ιστορικά προσκείμενος στην Αριστερά κι ο Νίκος Ράπτης των Οικολόγων τότε φαντάσου πως είναι οι φιλοαριστεροί! (Και πάλι ενδεικτικά τα ονόματα).

Για να μην απεραντολογώ, είναι βέβαιο ότι τέτοιου τύπου επιθέσεις θα συνεχιστούν και θα ενταθούν. Το συμπέρασμα είναι ένα: ωραίο το παραμύθι με το δάκο, αλλά δεν έχει δράκο!

http://www.o-klooun.com