Η λέξη «ανορεξία» μάς φέρνει στο μυαλό αδύνατα κορίτσια και μοντέλα-μπαστούνια που κάνουν εξώφυλλα σε περιοδικά μόδας. Κι όμως, η νευρική ανορεξία έχει πάψει να είναι «θηλυκή» υπόθεση.
Ολο και περισσότερα αγόρια μπαίνουν στον εφιάλτη. Και η έξοδος από αυτόν είναι ιδιαίτερα δύσκολη, ανεξαρτήτως φύλου.
Ολο και περισσότερα αγόρια μπαίνουν στον εφιάλτη. Και η έξοδος από αυτόν είναι ιδιαίτερα δύσκολη, ανεξαρτήτως φύλου.
Είτε πρόκειται για νευρική ανορεξία, είτε για βουλιμία, το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Ολοένα και περισσότερα αγόρια, από τις αρχές της εφηβείας ακόμα, οδηγούνται στη διαταραχή που δεν ξεκινά από το στομάχι, αλλά από τον εγκέφαλο.
Τα πράγματα στα αγόρια είναι ακόμα χειρότερα σε σχέση με τα κορίτσια επειδή, όπως λέει ο Αμερικανός ψυχίατρος Τζέιμς Λοκ του Lucile Packard Children’s Hospital, ο εντοπισμός της ασθένειας στα αγόρια είναι πολύ δύσκολος.
«Τα αγόρια έρχονται πολύ αργότερα για θεραπεία. Αυτό σημαίνει πως όταν φθάνουν σε εμάς, έχουν χάσει πολύ περισσότερο βάρος, οπότε είναι πιο αδύναμα, οργανικά, από τα κορίτσια» Προσθέτει δε πως σε αρκετές περιπτώσεις η ψυχολογική διαδικασία υποστήριξης πρέπει να είναι εξαιρετικά έντονη, άρα και πολύ δύσκολη, καθώς έχει κανείς να αντιμετωπίσει τόσο τον τρόπο σκέψης όσο και τη συμπεριφορά του ασθενούς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου