Η «αριστερά του τίποτα» και ο «υπουργός του τίποτα»

Πριν από λίγες ημέρες ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κατήγγειλε την «αριστερά του τίποτα». Και με επιχειρήματα σοβαρά και δικαιολογημένα. Τις επόμενες ημέρες, αυτή η περίφημη «αριστερά του τίποτα» συνέχισε απρόσκοπτα τη δράση της. Μετατρέποντας το κεντρικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας σε μια πασαρέλα για, μεταξύ άλλων, εμπόρους ναρκωτικών με διεθνές ένταλμα σύλληψης μάλιστα και για «μεσανατολίτες επιχειρηματίες».

Στο δεύτερο θέατρο σκιών που ζει η χώρα, το μεταναστευτικό, εκατοντάδες δυστυχισμένοι άνθρωποι απ΄ όλα τα πέρατα του κόσμου συνωστίζονται στα κέντρα των πόλεων. Πέρα από τις διακηρύξεις της κυβέρνησης, επικίνδυνες ή απλώς ερασιτεχνικές, το μόνο βέβαιο είναι ότι οι περισσότεροι απ΄ αυτούς θα εγκατασταθούν μόνιμα στη χώρα μας, με όλα τα προβλήματα που αυτή η εξέλιξη συνεπάγεται.

Και τα δύο αυτά παράλληλα επεισόδια, δημιουργούν κρίση και εστίες ανασφάλειας σε ένα τομέα κατ εξοχήν ευαίσθητο: της δημόσιας ασφάλειας. Τον οποίο παρεμπιπτόντως καλύπτει με την πολιτική του εποπτεία ο Γ. Πανούσης. Και τι κάνει ο αρμόδιος υπουργός; Είτε εγκαλεί τον Πρωθυπουργό για αναποφασιστικότητα, είτε αρθρογραφεί, είτε σχολιάζει τα "τεκταινόμενα". Τις ελεύθερες ώρες του "διαρρέει" ανακοινωθέντα για την ψυχική του κατάσταση: o υπουργός είναι ενοχλημένος, ο υπουργός ανησυχεί, δυσφορεί, προβληματίζεται και άλλα αντίστοιχα ευτράπελα.

Αλήθεια γιατί ο ο υπουργός, αντί για δημόσια ψυχανάλυση, δεν κάνει απλώς τη δουλειά του? Και αν κάποιοι δεν τον αφήνουν, να υποβάλλει την παραίτησή του. Μέχρι ο Γ. Πανούσης, να λύσει τον εσωτερικό "γόρδιο δεσμό" του, έχουμε κάθε λόγο να υποψιαζόμαστε ότι εκτός από την "αριστερά του τίποτα" έχουμε και τον "υπουργό του τίποτα"...

*του Θανάση Τσεκούρα, http://www.thetoc.gr