Η ζωή είναι
στιγμές…. αδερφή μου… Θυμάμαι …. τα πρώτα μας παιχνίδια.. τα πρώτα μας ερωτικά
χτυποκάρδια… τις επιτυχίες και τις αποτυχίες μας… τους γάμους μας… τη γέννηση
των παιδιών μας… τις ατελείωτες συζητήσεις μας… τις αναζητήσεις μας… τα όνειρα
μας …..τους φόβους μας… τη μαγεία που πάντα ψάχναμε…. τον αγώνα που κάναμε να
ξεπεράσουμε τα σύνορα που μας φυλάκιζαν… όλα παράλληλα… όλα δικά μας…
Κρατάω αυτές τις
μοναδικές στιγμές που δεν πρόκειται ποτέ να ξεθωριάσουν γιατί είναι καλά
κλεισμένες μέσα στην καρδιά μου… Η αγάπη ούτε τελειώνει... ούτε χάνεται…
Είναι ανάγκη να
είμαστε δυνατοί… να συνεχίσουμε χωρίς τη φυσική σου παρουσία και αυτό είναι μια
πληγή που δεν μπορεί να κλείσει ο χρόνος… απλά μαθαίνουμε να ζούμε με αυτό…
μαθαίνουμε να ζούμε με την απώλεια και τον πόνο….
Τίποτα δεν μας μένει πέρα από
τις στιγμές που ζήσαμε. Όλες εκείνες που ξεπέρασαν για λίγο την μιζέρια και την
θλίψη, όλες εκείνες που ταυτίστηκαν μαζί μας, που ανήκουν πια μόνο σε μας...
Επειδή πάνω απ' όλα, θέλει τόλμη η ζωή...θέλει πολλά κότσια ……
Ένα χρόνο μετά
λοιπόν τιμούμε την μνήμη σου την Κυριακή
22 Δεκεμβρίου 2013 στον Ιερό ναό Ζωοδόχου Πηγής στην Έξω Παναγίτσα
(Ορφανοτροφείο).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου